Poradnik · 9 min
Jak przygotować model do druku 3D
Ścianki, podpory, skala, tolerancje i format pliku — kompletna checklista przed wysłaniem modelu do wyceny.
Dobry model do druku 3D nie musi być idealny technicznie, zanim trafi do analizy. Powinien jednak jednoznacznie pokazywać geometrię, skalę i funkcję części. Poniższa checklista pomaga usunąć najczęstsze problemy jeszcze przed wyceną.
Zacznij od zastosowania, nie od formatu pliku
Ten sam kształt wymaga innego podejścia jako dekoracja, obudowa elektroniki, przyrząd montażowy lub część pracująca pod obciążeniem. Do modelu dołącz krótki opis: gdzie detal będzie używany, co będzie do niego montowane i czego nie może zawieść.
Co warto opisać
- zastosowanie i oczekiwane obciążenie,
- wymiary krytyczne oraz tolerancję,
- środowisko pracy: temperatura, UV, wilgoć lub kontakt chemiczny,
- oczekiwany termin i liczbę sztuk,
- powierzchnie widoczne oraz miejsca, w których nie mogą zostać ślady podpór,
- sposób montażu: śruby, wcisk, zatrzask, klejenie lub ruchome połączenie.
Sprawdź, czy model jest zamkniętą bryłą
Model do druku powinien mieć jednoznaczne wnętrze i zewnętrze. Otwarte krawędzie, nakładające się powierzchnie, odwrócone normalne albo samoprzecinające się fragmenty mogą sprawić, że slicer pominie część geometrii lub wypełni ją w nieoczekiwany sposób.
Przed eksportem warto użyć funkcji kontroli bryły w programie CAD. Jeżeli pracujesz na skanie lub siatce, sprawdź naprawę błędów i usuń przypadkowe wewnętrzne powierzchnie.
Ścianki muszą odpowiadać funkcji
Cienka ścianka może wyglądać dobrze na ekranie, ale zostać pominięta przez proces albo okazać się zbyt delikatna. Nie ma jednej minimalnej grubości dla wszystkich technologii. Zależy ona od orientacji, wysokości elementu, materiału i przewidywanego obciążenia.
Zwróć szczególną uwagę na:
- wysokie, cienkie ściany podatne na drgania,
- ostre przejścia między grubym i cienkim fragmentem,
- tuleje wokół śrub i wkładek,
- zatrzaski oraz sprężyste ramiona,
- wypukłe napisy, małe żebra i delikatne detale.
Nawisy, mosty i zamknięte przestrzenie
Powierzchnie drukowane nad pustą przestrzenią mogą potrzebować podpór. W FFF oznacza to dodatkowy materiał podtrzymujący; w SLA podpory stabilizują model i odprowadzają siły podczas odrywania warstwy.
Sprawdź, czy podpory będzie można usunąć. Zamknięty kanał, wewnętrzna kula albo wąska kieszeń mogą uwięzić podporę lub nieutwardzoną żywicę. Czasem wystarczy zmienić kąt, dodać otwór technologiczny albo podzielić model.
Zaplanuj orientację i kierunek obciążenia
Nie musisz samodzielnie ustawiać modelu na platformie, ale warto wskazać powierzchnie priorytetowe. Napisz, która strona ma wyglądać najlepiej, gdzie część będzie podparta i w jakim kierunku działa siła.
Orientacja wpływa na wygląd, wytrzymałość, podpory oraz dokładność. Szczegóły znajdziesz w poradniku orientacja, warstwy i wypełnienie.
Dodaj luz między częściami
Dwie powierzchnie stykające się idealnie w CAD po wydruku zwykle nie złożą się bez oporu. Ruchome i montowane elementy potrzebują luzu dobranego do procesu oraz geometrii. Wymiary otworów również mogą wymagać kompensacji albo obróbki.
Nie zgaduj wartości dla ważnego mechanizmu. Opisz rodzaj pasowania i rozważ kupon testowy. Pomocne zasady zebraliśmy w artykule tolerancje i pasowania w druku 3D.
Jaki format wysłać
| Format | Kiedy jest przydatny |
|---|---|
| STL | Popularny do gotowej geometrii; sprawdź jednostki i jakość siatki |
| 3MF | Może przechowywać jednostki i dodatkowe informacje o modelu |
| STEP | Dobry do części CAD i ewentualnych korekt geometrii |
| OBJ | Przydatny przy siatkach, modelach organicznych i danych powierzchni |
Eksportując STL, nie ustawiaj bardzo niskiej jakości siatki — łuki mogą stać się kanciaste. Z kolei przesadnie gęsta siatka nie poprawi możliwości drukarki, a tylko zwiększy plik.
Ostatnia checklista przed wysłaniem
- Model ma właściwą skalę i jest zamkniętą bryłą.
- Cienkie elementy mają grubość odpowiadającą funkcji.
- Podpory będzie można usunąć z kieszeni i kanałów.
- Części współpracujące mają zaplanowany luz.
- Wymiary krytyczne są wskazane, a nie pozostawione do domysłu.
- Opis zawiera materiał lub — lepiej — wymagania środowiskowe.
- Podana jest liczba sztuk, termin i oczekiwane wykończenie.
Następny krok
Wiedza pomaga podjąć decyzję. Resztę możemy przeanalizować razem.
Prześlij plik lub opisz funkcję części. Sprawdzimy wykonalność przed produkcją.
